این روزها که کوچههای شهرمان بوی پیراهن یوسفی را میدهد که سهم آسمان شد، انگار دیوارهای شهر هم با ما درددل میکنند. امروز چهار روز از آن سحرگاه تلخی میگذرد که خبر معراج سرخ مقتدایمان، جهان را تکان داد و ما را در سوگی عظیم نشاند. داغ شهادت پدری که عمری سایهسار امن این ملت بود، استخوانسوز است؛ اما در میانه این گریههای بیامان، صدایی آشناتر از همیشه در گوش جانمان میپیچد. دشمن شقی و بیرحم، همان که در اوج رذالت، دست کین به خون علمدارمان آلود، خیال میکرد با این جنایت، چراغ این خانه خاموش میشود؛ اما نمیدانست که خون شهید، مبعوثکننده است.
امروز، نبرد ما دیگر فقط در میدانهای دور نیست؛ نبرد در همین پسکوچههاست، در همین قرارهای شبانه همسایگی در آستان مساجد. ما امروز، نه برای سوگ، که برای یک ایستادگی محلهمحور گرد هم میآییم تا ثابت کنیم هر کوچه، دژی است که با دعای خیر آقای شهیدمان تسخیرناپذیر شده است. در ادامه، روایت این حماسه و راهکار عبور از فتنهها را از زبان حکیمانه دکتر میثم لطیفی، عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) مرور میکنیم تا بدانیم چگونه در شب قدر انقلاب، کار دشمن را تمام کنیم.
گذار از تمرکزگرایی؛ مهندسی حضور در نبرد محلهمحور
دکتر لطیفی با بازخوانی بصیرت نافذ حضرت آقا در آخرین دیدارهای عمومیشان، پرده از یک حقیقت ملکوتی برداشته و میگوید: دقیقاً یک ماه پیش، در دوازدهمین روز از بهمن ۱۴۰۴، آن رهبر الهی با نگاهی که گویی فراتر از زمان را میدید، فرمودند: «به توفیق الهی اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث و کار را مردم تمام خواهند کرد». امروز در حالی که شقیترین اشقیا تصور میکند با شهادت مقتدای ما، شعله انقلاب فروکش کرده، شاهد تحقق قطعی این وعده هستیم. این حضور خودجوش و حماسی در سراسر ایران، چیزی جز بعثت الهی نیست. ما معتقدیم روح مطهر آن شهید عزیز، اکنون با اشرافی بیشتر، هدایتگر این سیل خروشان است. مکتب امام خامنهای به ما آموخته در اوج مصائب، نصرت خدا نزدیک است و این مردم، همانهایی هستند که با ایمان خود، نقطه پایان را بر فتنه دشمن خواهند گذاشت.
وی با هشدار درباره برخی شتابزدگیهای تشکیلاتی در ایام حساس کنونی، بر ضرورت تغییر تاکتیک تجمعات از مرکز به محله تأکید و تبیین میکند: در لحظات سرنوشتساز نبرد، مدیریت هیجان و تبدیل آن به شعور تشکیلاتی اولویت نخست است. نباید در تصمیمگیریهای کلان اجتماعی دچار شتابزدگی شویم. تمرکزگرایی و فراخوان مداوم مردم به یک نقطه مرکزی در کلانشهرها، اگرچه در جای خود باشکوه است، اما در شرایط فعلی میتواند یک خطای راهبردی باشد. ما باید به جای انبار کردن تمام مهمات معنوی خود در یک نقطه، انفجار ایمان را در سطح تمام محلات توزیع کنیم. دعوت مردم به مرکز، انرژی عظیم مساجد محلی را مستهلک میکند. تجمعات باید محلهمحور باشند تا روح مقاومت در جایجای کالبد شهر جاری شود و دشمن در هیچ نقطهای احساس امنیت نکند.
ارعاب دشمن در متن واقعیت؛ فراتر از انحصار رسانهای
دکتر لطیفی با تحلیل روانشناختی جبهه معاند و ضرورت مواجهه چهرهبهچهره با فتنهگران، برتری تجمعات خرد بر کلان را چنین تشریح میکند: باید بپذیریم عناصر فریبخورده و پیادهنظام دشمن، اساساً پیوند خود را با رسانههای رسمی قطع کردهاند؛ لذا آنها شکوه تجمعات میلیونی در میادین بزرگ را از پشت صفحه نمایش باور نمیکنند و مرعوب نمیشوند. اما وقتی همین قدرت در سطح محلات توزیع شود، دشمن و ایادیاش هیبت امت حزبالله را از نزدیک لمس میکنند. وقتی صدای تکبیر و فریاد استکبارستیزی از هر کوچه برخیزد، ترس بر پیکره دشمن مستولی میشود؛ چرا که آنها خود را در محاصره ایمان عینی همسایگانشان میبینند. این حضور نفسبهنفس، باطلالسحر تبلیغات دروغین رسانههای غربی است که مدعی جدایی مردم از انقلاب هستند.
این کارشناس دینی با اشاره به برکات اجتماعی حضور در مساجد، حضور حداکثری همه طیفهای وفادار به انقلاب را در این مدل تجمع یادآور شده و تصریح میکند: بسیاری از مؤمنان و دلسوختگانی که در شرایط عادی، به دلایلی نظیر کهولت سن، بیماری، دوری مسیر یا دشواریهای تردد، امکان حضور در راهپیماییهای بزرگ مرکزی را ندارند، در تجمعات محلهای حضوری پررنگ و جانانه دارند. مسجد محله، مأمن همیشگی این عزیزان است و وقتی کانون تجمع به در خانههای مردم میآید، هیچکس از فیض جهاد تبیین و نصرت جبهه حق جا نمیماند. این یعنی بسیج واقعی تمام ظرفیتهای انسانی؛ از پیرمرد محاسنسپیدی که عصازنان به صف معترضان به جنایات دشمن میپیوندد تا مادری که با فرزندش در صحن مسجد حاضر میشود. این پیوستگی، بنیان مرصوصی است که دشمن از درک آن عاجز است.
احیای نقش محوری روحانیت و مداحان بومی در جبهه سخت
لطیفی در بخش دیگری از سخنان با اشاره به موضوع هویتبخشی سنگرها، از منظر تشکیلاتی به نقش تریبونهای محلی اشاره کرده و میگوید: تمرکزگرایی مفرط، آفتی دارد که انگیزه کنشگریهای خرد را خاموش میکند. وقتی تمام نگاهها به یک تریبون اصلی و یک سخنران کشوری باشد، شور سر دادن شعار و حس مسئولیت در محلات کاهش مییابد. اما در تجمعات محلهمحور، نقش محوری مساجد، روحانیون مستقر و مداحان محلی احیا میشود. هر مسجد به یک ستاد فرماندهی عملیات تبدیل میشود. این مدل سبب میشود بدنه نهضت در تمام نقاط زنده بماند و از هیجان انقلابی در سطوح زیرین جامعه کاسته نشود. ما نیاز داریم صدای اعتراض و استقامت از هزاران تریبون کوچک اما برنده شنیده شود تا اتمسفر کل کشور به رنگ قیام الله درآید.
دکتر لطیفی در تبیین ابعاد پنهان و برکات تشکیلاتی تجمعات خرد، بر این نکته کلیدی تأکید میکند: یکی از بزرگترین دستاوردهای راهبردی تجمعات محلی، فراتر از ابعاد سیاسی، ایجاد پیوندهای عمیق ایمانی میان همسایگان است. در اجتماعات متمرکز میلیونی، مؤمنان در انبوه جمعیت گم میشوند و پیوند پایداری شکل نمیگیرد اما در جغرافیای کوچک محله، هر فرد، همسنگر مجاور خود را میشناسد. این ظرفیت عظیم و تاکنون کشفنشده، سبب قوت قلب، همافزایی و اعتمادبهنفس نیروهای انقلابی در سطح کف میدان میشود. وقتی مؤمنان میبینند در کوچه خود تنها نیستند و دیوارهای همسایگیشان مبدل به سنگرهای پولادین شده است، یک ید واحده حقیقی شکل میگیرد. این همافزایی محلی، شبکهای از امنیت و ایثار را میسازد که هیچ فتنهای توان نفوذ در آن را نخواهد داشت؛ چرا که قدرت نظام اسلامی در طول تاریخ، همواره بر پایه همین پیوندهای ناگسستنی مسجدی استوار بوده است.
شب قدر انقلاب و شعلهوری خشم مقدس
این مدرس حوزه و دانشگاه با دعوتی حماسی از جامعه ستایشگری و مبلغان دینی تصریح میکند: در این ایام که قلب ملت از شهادت مقتدایشان جریحهدار است و دشمنان جنایتکار به طمع خام افتاده، وظیفه ما سنگینتر از هر زمان دیگری است. در این فرصت از همه مداحان، ذاکران و ستایشگران آستان آلالله(ع) دعوت میکنم بیدرنگ در این تجمعات محلهمحور حضور یابند. نباید منتظر جمعیتهای کذایی و تریبونهای بزرگ ماند؛ شرافت ما در نوکری همین تجمعات کوچک محلهای است که برکتش عرش را میلرزاند. این شبها، به معنای واقعی کلمه شب قدر انقلاب اسلامی است؛ شبی که مقدرات آینده جبهه حق در میانه همین گریهها، فریادها و استقامتها رقم میخورد. وظیفه شرعی و انقلابی ما در این پیچ تاریخی، شعلهورتر کردن خشم مقدس مردم علیه استکبار است. ما باید با نوای حماسی خود، اراده این امت مبعوثشده را صیقل دهیم تا به فضل الهی و تحت عنایات روح مطهر رهبر شهیدمان، کار دشمن را برای همیشه تمام کنیم.
دکتر لطیفی در پایان تصریح میکند: پیروزی نهایی، چنانکه آن عزیز سفرکرده وعده داد، قطعی است و این شبهای تاریک، آبستن صبح صادق فتح و ظفر خواهد بود. باید به الگوی نبرد علوی بازگشت. همچنان که در نظام توحیدی، مسجد نه صرفاً مصلای نماز، که بیتالحرب علیه جنود شیطان است، تمسک به مساجد در این مقطع، مصداق عینی آیه شریفه «وَجَعَلْنَا بَیْتَکُمْ قبْلَةً وَأَقیمُوا الصَّلَاةَ وَبَشر الْمُؤْمنینَ» است؛ یعنی تبدیل خانهها و محلات به قبله ایستادگی. اگر هر محله به وظیفه ایمانی خود در قبال خون رهبر شهید عمل کند، شبکه عنکبوتی دشمن درهمتنیده خواهد شد و بعثت الهی مردم، زمینهساز آن پیروزی بزرگی میشود که تاریخ تشیع سدهها انتظارش را کشیده است. امروز، آغاز پایان استکبار در کوچههای غیرت ایرانی است.
نظر شما